در دو ماه نخست سال ۱۴۰۴، بلوچستان شاهد بروز دست‌کم ۱۲ تجمع اعتراضی و ۲ اعتصاب کارگری بود. این اعتراضات که در نقاط مختلف بلوچستان رخ دادند، به‌وضوح بازتاب‌دهنده عمق نارضایتی عمومی از وضعیت معیشتی، تبعیض ساختاری، سرکوب امنیتی، و بی‌توجهی به زیرساخت‌های حیاتی هستند. برخی از این تجمعات در حمایت از اعتراضات بلوچستان شرقی، و در واکنش به بازداشت فعالان بلوچ صورت گرفتند. همچنین، مطالباتی چون دسترسی به آب آشامیدنی، ایمنی جاده‌ها، و برخورد با خشونت‌های ساختاری، در میان خواسته‌های اصلی معترضان بود. در برخی مناطق، این اعتراضات با سرکوب شدید نیروهای نظامی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران مواجه شدند.
در ادامه، تاریخ و مکان برگزاری این تجمعات و اعتصابات به تفکیک ارائه شده است.
۱۱ فروردین – مه‌گس، شستون، چهبار، پهره
در روز دوشنبه ۱۱ فروردین‌ماه، همزمان با مراسم عید فطر، معترضان در شهرهای مهرستان (مه‌گس)، سراوان (شستون)، چابهار(چهبار) و ایرانشهر (پهره) با در دست داشتن پلاکاردهایی از اعتراضات بلوچستان شرقی حمایت کرده و بازداشت فعالان بلوچ را محکوم کردند. همزمان، فضای امنیتی شدیدی بر شهر دزّاپ (زاهدان) حاکم بود و نیروهای نظامی از شکل‌گیری هرگونه تجمع در این شهر جلوگیری کردند.
۲۲ و ۲۹ فروردین – مولتان و آسکان ( از توابع مه‌گس و بم‌پشت)
در این دو روز، تجمعات اعتراضی دیگری در حمایت از اعتراضات بلوچستان شرقی در مناطق مولتان و آسکان برگزار شد. معترضان خواستار آزادی فعالان بلوچ بازداشت شده توسط حکومت پاکستان شدند.
۲ اردیبهشت – روستای ناصری ( از توابع واش|خاش)
روز سه‌شنبه، اهالی روستای ناصری در اعتراض به ۱۲ سال بی‌توجهی در زمینه تأمین آب شرب و بدقولی‌های مسئولان، مقابل اداره آب و فاضلاب شهرستان تجمع کردند.
۲۲ و ۲۳ اردیبهشت – بندر کُلاهی
در این دو روز، تجمعاتی اعتراضی توسط زنان، مردان و کودکان منطقه برگزار شد که در اعتراض به سرکوب‌های مکرر نظامی شکل گرفتند. این تجمعات با شلیک ساچمه، گاز اشک‌آور و ضرب و شتم شدید سرکوب شدند؛ دست‌کم تصاویر ۴ فرد مجروح منتشر شده است.
۲۲ اردیبهشت – جکیگور
اهالی جکیگور در اعتراض به وضعیت وخیم جاده‌ها و مرگ یک نوجوان بلوچ، جاده جکیگور–لاشـار را به‌طور نمادین بستند. معترضان با قرار دادن لاستیک خودرو در مسیر مذکور، خواهان ایمن‌سازی این مسیر خطرناک، توسط مسئولان مربوطه شدند.
۲۷ اردیبهشت – جکیگور و راسک
در این روز، مردم جکیگور در اعتراض به توقیف یک خودروی سوخت‌بر، محور پیشین به راسک را مسدود کردند. این اعتراض با تیراندازی مستقیم نیروهای وابسته به اداره اطلاعات و یگان تکاوری روبه‌رو شد و دو نفر از ناحیه شکم و پا زخمی شدند.
آرش سلاحی (۱۴ ساله) و خلیل دینارزهی (۲۰ ساله) در جکیگور هدف مستقیم گلوله نیروهای نظامی و امنیتی قرار گرفتند.
در همین روز، گروهی از معترضان بلوچ با تجمع مقابل فرمانداری راسک، نسبت به استفاده از سلاح گرم علیه معترضان غیرمسلح اعتراض کردند.
۷ اردیبهشت – کنرک (اعتصاب کارگران شرکت کشت و صنعت مکران)
۹۰ کارگر بومی این شرکت در اعتراض به اخراج، جایگزینی با نیروهای غیربومی و توزیع ناعادلانه وام‌ها، دست به اعتصاب زدند. آن‌ها با بیان اینکه «این شرکت به نام بلوچستان است، اما برای ما جز تحقیر چیزی ندارد»، خواهان پایان دادن به تبعیض ساختاری شدند.
۲۰ اردیبهشت – چهبار (اعتصاب کارگران شرکت آرشین‌کوه)
کارگران این شرکت که زیر نظر سازمان هوافضای سپاه پاسداران فعالیت می‌کند، در اعتراض به عدم پرداخت حقوق چهارماهه خود اعتصاب کردند. کارگران بومی نسبت به پرداخت حقوق‌های میلیاردی به نیروهای فاطمیون در حالی که خود در فقر به‌سر می‌برند، اعتراض داشتند.
مجموعه‌ی این ۱۲ تجمع اعتراضی و ۲ اعتصاب کارگری، تنها بخش کوچکی از موج نارضایتی عمیق در میان مردم بلوچستان را نمایان می‌کند. نارضایتی‌هایی که ریشه در دهه‌ها تبعیض ساختاری، فقر مزمن، سرکوب‌های مکرر امنیتی و محرومیت از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی دارند. در حالی‌که مردم این منطقه درگیر ابتدایی‌ترین مطالبات معیشتی و اجتماعی هستند، برخوردهای امنیتی و عدم پاسخگویی مسئولان، تنها شکاف بین حاکمیت و جامعه را عمیق‌تر کرده و اعتراضات را به ابزار اصلی بیان مطالبات مردم بلوچ بدل کرده است.
دیدگاهتان را بنویسید